Shloka 22
अध्याय ८ — शल्यस्य सत्कारः, वरदानं, पाण्डवसमागमश्च (Śalya’s Reception, the Boon, and Meeting the Pāṇḍavas)
दुर्योधन उवाच क्षिप्रमागम्यतां राजन् पाण्डवं वीक्ष्य पार्थिव । त्वय्यधीना: सम राजेन्द्र वरदानं स्मरस्व न:,दुर्योधनने कहा--राजन्! पृथ्वीपते! पाण्डुनन्दन युधिष्ठिस्से मिलकर आप शीघ्र चले आइये। राजेन्द्र! हम आपके ही अधीन हैं। आपने हमें जो वरदान दिया है, उसे याद रखियेगा
duryodhana uvāca | kṣipram āgamyatāṃ rājan pāṇḍavaṃ vīkṣya pārthiva | tvayy adhīnāḥ sma rājendra varadānaṃ smarasva naḥ ||
Duryodhana nói: “Hỡi Đại vương, hỡi chúa tể cõi đất—sau khi gặp và nhìn thấy vị Pāṇḍava ấy, xin hãy trở về mau. Hỡi bậc nhất trong các vua, chúng tôi nương tựa vào ngài; xin nhớ ân huệ ngài đã ban cho chúng tôi.”
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights political ethics around promises: a boon (varadāna) creates an obligation, and Duryodhana strategically invokes that prior commitment to secure support and prompt action.
Duryodhana urges the addressed king to meet Yudhiṣṭhira (the Pāṇḍava) and then return quickly, reminding him that the Kauravas rely on him and that he must honor the boon previously granted to them.