Udyoga Parva Adhyaya 62 — Duryodhana’s Claim of Victory and Vidura’s Allegories on Discord and Risk
क्षमा धृतिरहिंसा च समता सत्यमार्जवम् | इन्द्रियाभिजयो धैर्य मार्दवं हवीरचापलम्
kṣamā dhṛtir ahiṃsā ca samatā satyam ārjavam | indriyābhijayo dhairyaṃ mārdavaṃ hrīr acāpalam, rājendra |
Vidura nói: “Hỡi bậc vương giả tối thượng, người nào có vững bền các đức này—nhẫn nhục, kiên định, bất bạo động, tâm bình đẳng, chân thật, ngay thẳng, chế ngự các căn, dũng khí, nhu hòa, biết hổ thẹn và không bồng bột—người ấy được xem là dānta, kẻ đã thắng được các giác quan.”
विदुर उवाच
True self-mastery (dānta/indriya-jayin) is recognized not by power or status but by a stable set of virtues—patience, firmness, non-violence, equanimity, truth, straightforwardness, sense-control, courage, gentleness, modesty, and steadiness—forming the ethical basis for righteous action.
In Udyoga Parva, as war looms, Vidura counsels the king on dharma and governance. This verse is part of his moral instruction, defining the character traits that qualify a person—especially a ruler or advisor—as genuinely disciplined and fit for right judgment.