Shloka 13
Chapter 61: Karṇa’s martial assurances and Bhīṣma’s strategic rebuttal in the Kuru assembly
कर्ण बोला--इसमें संदेह नहीं कि वृष्णिकुलके स्वामी महात्मा श्रीकृष्णका जैसा प्रभाव बताया गया है, वे वैसे ही हैं। बल्कि उससे भी बढ़कर हैं। परंतु मेरे प्रति जो किंचित् कटुवचनका प्रयोग किया गया है; उसका परिणाम क्या होगा? यह पितामह भीष्म मुझसे सुन लें ।। न्यस्यामि शस्त्राणि न जातु संख्ये पितामहो द्रक्ष्यति मां सभायाम् । त्वयि प्रशान्ते तु मम प्रभाव॑ं द्रक्ष्यन्ति सर्वे भुवि भूमिपाला:,मैं अपने अस्त्र-शस्त्र रख देता हूँ। अब कभी पितामह मुझे इस सभामें अथवा युद्धभूमिमें नहीं देखेंगे। भीष्म! आपके शान्त हो जानेपर ही समस्त भूपाल रणभूमिमें मेरा प्रभाव देखेंगे
karṇa uvāca— nyasyāmi śastrāṇi na jātu saṅkhye pitāmaho drakṣyati māṃ sabhāyām | tvayi praśānte tu mama prabhāvaṃ drakṣyanti sarve bhuvi bhūmipālāḥ ||
Karna nói: “Ta đặt vũ khí xuống. Từ nay về sau—dù ở nghị đường hay trên chiến địa—Đại phụ sẽ không còn thấy ta nữa. Nhưng khi ngài đã nguôi giận, thì mọi vua chúa trên cõi đất này sẽ chứng kiến uy lực của ta nơi trận mạc.”
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of speech and respect within hierarchical relationships: harsh words from an authority can fracture loyalty and cooperation. Karna’s stance underscores that valor seeks recognition tempered by fairness; when honor is publicly diminished, even a warrior may choose withdrawal as a moral and reputational boundary.
Karna addresses Bhishma (the Grandsire) and declares that he will set aside his weapons and will not be seen by Bhishma in the court or in battle. He adds that only after Bhishma is ‘pacified’ (i.e., no longer hostile or contemptuous toward him) will the other kings witness Karna’s true prowess on the battlefield.