Shloka 35
Sainyasaṅgraha and Bhāga-Vyavasthā (Forces Assembled and Rival Allocations) | सैन्यसंग्रह-भागव्यवस्था
तान् सर्वगुणसम्पन्नानमनुष्यप्रतापिन: । क्रोशतो मम दुष्पुत्रो योद्धुमिच्छति संजय,संजय! युधिष्छिर जिनके नेता हैं, भगवान् मधुसूदन जिनके रक्षक हैं, पाण्डुपुत्र वीरवर अर्जुन और भीमसेन जिनके प्रमुख योद्धा हैं, नकुल, सहदेव, पृषद्वंशी धृष्टद्युम्न, सात्यकि, ट्रपद, धृष्टकेतु, सुकेतु, पांचालदेशीय उत्तमौजा, दुर्जय युधामन्यु, शिखण्डी, क्षत्रदेव, विराटकुमार उत्तर, काशि, चेदि तथा मत्स्यदेशके सैनिक, सूंजयवंशी क्षत्रिय, विराटकुमार बश्रु तथा पांचालदेशीय प्रभद्रकगण जिनके पक्षमें युद्धके लिये उद्यत हैं, जिनकी इच्छाके बिना देवराज इन्द्र भी इस पृथ्वीका अपहरण नहीं कर सकते, जो वीर तथा रणधीर हैं, जो पर्वतोंको भी विदीर्ण कर सकते हैं, जिनका प्रताप देवताओंके समान है तथा जो समस्त सदगुणोंसे सम्पन्न हैं, उन्हीं पाण्डवोंके साथ मेरा दुष्ट पुत्र दुर्योधन मेरे चीखते-चिल्लाते हुए भी युद्ध करना चाहता है
dhṛtarāṣṭra uvāca |
tān sarvaguṇasampannān manuṣyapratāpinaḥ |
krośato mama duṣputro yoddhum icchati sañjaya ||
Vua Dhṛtarāṣṭra nói: “Sañjaya, dù ta kêu gào phản đối, đứa con độc ác của ta vẫn muốn giao chiến với các Pāṇḍava—những người đầy đủ mọi đức hạnh và có sức mạnh con người áp đảo.”
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Moral knowledge without moral courage is ineffective: Dhṛtarāṣṭra recognizes the Pāṇḍavas’ virtue and strength, yet his attachment and weakness cannot restrain his son’s unrighteous resolve, illustrating how adharma advances when rightful counsel is not enforced.
In the lead-up to the Kurukṣetra war, Dhṛtarāṣṭra speaks to Sañjaya, lamenting that despite his own cries of objection, Duryodhana remains determined to fight the Pāṇḍavas, who are described as fully virtuous and powerfully formidable.