Shloka 73
अग्निं समिद्धं शमयेद् भुजाभ्यां चन्द्र च सूर्य च निवारयेत । हरेद् देवानाममृतं प्रसहा युद्धेन यो वासुदेवं जिगीषेत्,'जो युद्धके द्वारा भगवान् श्रीकृष्णको जीतना चाहता है, वह प्रज्वलित अग्निको दोनों हाथोंसे बुझानेकी चेष्टा करता है, चन्द्रमा और सूर्यकी गतिको रोकना चाहता है तथा हठपूर्वक देवताओंका अमृत हर लानेका प्रयत्न करता है
sañjaya uvāca | agniṁ samiddhaṁ śamayed bhujābhyāṁ candraṁ ca sūryaṁ ca nivārayet | hared devānām amṛtaṁ prasahya yuddhena yo vāsudevaṁ jigīṣet ||
Sañjaya nói: Kẻ nào muốn dùng chiến tranh để khuất phục Vāsudeva (Kṛṣṇa) thì đang mưu điều bất khả—như lấy đôi tay trần dập tắt ngọn lửa đang bùng, như muốn chặn đường đi của Mặt Trăng và Mặt Trời, như toan cướp bằng vũ lực cam lộ bất tử của chư thiên. Ý nghĩa không chỉ thuộc mưu lược mà còn thuộc đạo lý: đối địch với Kṛṣṇa là chống lại trật tự vũ trụ, nên không thể thành công.
संजय उवाच
Educational Q&A
Opposing Kṛṣṇa through violence is portrayed as inherently futile and ethically misguided: it is like attempting to overturn the laws of nature and the divine order. The verse teaches that power aligned with dharma and the cosmic order cannot be overcome by mere force.
Sañjaya, describing the unfolding political-military crisis, emphasizes Kṛṣṇa’s invincibility and the impossibility of defeating him by war. He uses a chain of hyperbolic comparisons—quenching a blazing fire with bare arms, stopping the Sun and Moon, and stealing amṛta from the gods—to warn that such an attempt is doomed.