Shloka 13
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Brahmacarya and the Formless Brahman
Udyoga Parva 44
ईर्ष्या मोदो&तिवादश्न संज्ञानाशो5 भ्यसूयिता । तस्मात् प्राज्ञो न माद्येत सदा होतदू् विगर्हितम्,त्यक्तद्रव्य: संवसेन्नेह कामाद् भुड्क्ते कर्म स्वाशिषं बाधते च मित्रको धन देकर उसके यहाँ प्रत्युयकार पानेकी कामनासे निवास न करे--यह चौथा गुण है। अपने परिश्रमसे उपार्जित धनका उपभोग करे (मित्रकी कमाईपर अव-लम्बित न रहे)--यह पाँचवाँ गुण है तथा मित्रकी भलाईके लिये अपने भलेकी परवा न करे--यह छठा गुण है
īrṣyā modo ’tivādaś ca saṃjñānāśo ’bhyasūyitā | tasmāt prājño na mādyeta sadā hy etad vigarhitam ||
Sanatsujāta nói: “Ghen tị, hân hoan say sưa, cãi vã quá độ, mất sự tỉnh giác sáng suốt, và lòng đố kỵ hay bắt bẻ—những điều ấy phát sinh từ men say. Vì vậy, người trí không bao giờ nên say sưa, bởi trong đời sống đạo đức điều ấy luôn bị khiển trách.”
सनत्युजात उवाच