Shloka 26
Sanatsujāta on Vedic Learning, Truth (Satya), and the Discipline of Dama–Tyāga–Apramāda
सनत्युजात उवाच आभाति शुक्लमिव लोहितमिवाथो कृष्णमायसमर्कवर्णम् । न पृथिव्यां तिष्ठति नान्तरिक्षे नैतत् समुद्रे सलिलं बिभर्ति,सनत्सुजातने कहा--यद्यपि श्वेत, लाल, काले, लोहेके सदृश अथवा सूर्यके समान प्रकाशमान अनेकों प्रकारके रूप प्रतीत होते हैं, तथापि ब्रह्मका वास्तविक रूप न पृथ्वीमें है, न आकाशमें। समुद्रका जल भी उस रूपको नहीं धारण करता
Sanatsujāta uvāca: ābhāti śuklam iva lohitam ivātho kṛṣṇam āyasam arkavarṇam | na pṛthivyāṃ tiṣṭhati nāntarikṣe naitat samudre salilaṃ bibharti ||
Sanatsujāta đáp: “Nó hiện ra—khi trắng, khi đỏ, khi đen; lúc như sắt, lúc rực sáng như mặt trời. Nhưng Thực tại ấy không đứng cố định trên đất, cũng không trú trong khoảng không trung; ngay cả nước biển cũng không thể mang giữ hay chứa đựng nó.”
सनत्युजात उवाच