Shloka 28
Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
येषां धर्मे च विस्पर्धा तेषां तज्ज्ञानसाधनम् | ते ब्राह्मणा इतो मुक्ता: स्वर्ग यान्ति त्रिविष्टपम्,जिनकी धर्मके पालनमें स्पर्धा है, उनके लिये वह ज्ञानका साधन है; किंतु वे ब्राह्मण (यदि सकाम-भावसे उसका अनुष्ठान करें) तो मृत्युके पश्चात् यहाँसे देवताओंके निवासस्थान स्वर्गमें जाते हैं
yeṣāṃ dharme ca vispṛdhā teṣāṃ tajjñāna-sādhanam | te brāhmaṇā ito muktāḥ svargaṃ yānti triviṣṭapam ||
Với những ai ganh đua tinh tấn trong việc giữ gìn dharma, chính sự tinh tấn ấy trở thành phương tiện đưa đến tri kiến chân thật. Nhưng các Bà-la-môn ấy, khi lìa khỏi đời này bởi cái chết, sẽ đi lên cõi trời—Triviṣṭapa, nơi cư ngụ của chư thiên.
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Sanatsujāta distinguishes outcomes: earnest emulation in dharma can function as a means toward knowledge, yet when the practice remains oriented toward merit and results, the stated fruit is heavenly attainment (svarga/Triviṣṭapa) after death rather than liberation through knowledge.
In the Sanatsujātīya discourse within Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs Dhṛtarāṣṭra on dharma, knowledge, and the destiny of practitioners, here describing how those who compete to uphold dharma gain a spiritual instrument, and how Brahmins so engaged reach heaven after departing this world.