Shloka 120
Adhyaya 32: Saṃjaya’s Return, Audience with Dhṛtarāṣṭra, and Ethical Admonition
यः सर्वभूतप्रशमे निविष्ट: सत्यो मृदुर्मानकृच्छुद्ध भाव: । अतीव स ज्ञायते ज्ञातिमध्ये महामणिर्जात्य इव प्रसन्न:,जो मनुष्य सम्पूर्ण भूतोंको शान्ति प्रदान करनेमें तत्पर, सत्यवादी, कोमल, दूसरोंको आदर देनेवाला तथा पवित्र विचारवाला होता है, वह अच्छी खानसे निकले और चमकते हुए श्रेष्ठ रत्नकी भाँति अपनी जातिवालोंमें अधिक प्रसिद्धि पाता है
yaḥ sarvabhūtapraśame niviṣṭaḥ satyo mṛdur mānakṛc chuddhabhāvaḥ | atīva sa jñāyate jñātimadhye mahāmaṇir jātya iva prasannaḥ ||
Vidura nói: Người tận tâm làm yên lặng muôn loài, nói lời chân thật, hiền hòa, biết kính trọng người khác và có tâm ý thanh tịnh—người ấy sẽ nổi bật danh tiếng giữa họ hàng mình, như viên đại bảo châu rực rỡ vừa được khai từ mỏ tốt, sáng trong và tinh khiết.
विदुर उवाच