यमो राजा वैश्रवण: कुबेरो गन्धर्वयक्षाप्सरसश्व सूत । ब्रह्मविद्यां ब्रह्मचर्य क्रियां च निषेवमाणा ऋषयोअमुत्र भान्ति,सूत! यमराज, विश्रवाके पुत्र कुबेर, गन्धर्व, यक्ष तथा अप्सराएँ भी अपने-अपने कर्मोंके प्रभावसे ही स्वर्गमें विराजमान हैं। ब्रह्मज्ञान तथा ब्रह्मचर्यकर्मका सेवन करनेवाले महर्षि भी कर्मबलसे ही परलोकमें प्रकाशमान हो रहे हैं
yamo rājā vaiśravaṇaḥ kuberaḥ gandharva-yakṣāpsarasaś ca sūta | brahma-vidyāṁ brahma-carya-kriyāṁ ca niṣevamāṇā ṛṣayo 'mutra bhānti, sūta ||
Vāyu nói: “Hỡi Sūta, vua Yama, Vaiśravaṇa Kubera, cùng các Gandharva, Yakṣa và Apsaras đều rạng ngời nơi thiên giới nhờ sức mạnh của chính nghiệp mình. Cũng vậy, các đại hiền triết chuyên tâm vào Brahma-trí, vào kỷ luật brahmacarya và các nghi lễ thanh tịnh, đều sáng chói ở cõi bên kia nhờ sức mạnh của nghiệp hạnh đã thực hành.”
वायुदेव उवाच
The verse emphasizes karma-phala: beings—whether divine officials like Yama and Kubera or celestial classes like Gandharvas and Apsarases—attain their heavenly radiance through the force of their own deeds; similarly, sages become luminous in the next world through sustained practice of Brahma-knowledge, brahmacarya, and religious observances.
Vāyudeva addresses Sūta and illustrates, by listing well-known heavenly figures and sages, that status and splendor in the other world are grounded in one’s performed duties and disciplines, not merely in birth or title.