Shloka 12
उद्योगपर्व — अध्याय २५: संजयदूतवाक्यम्
Sañjaya’s Envoy-Speech on Peace
अनाप्तवच्चाप्ततमस्य वाच: सुयोधनो विदुरस्यावमत्य । सुतस्य राजा धृतराष्ट्र: प्रियेषी सम्बुध्यमानो विशते5धर्ममेव,अपने पुत्र दुर्योधनका प्रिय चाहनेवाले राजा धृतराष्ट्र अपने सबसे अधिक विश्वासपात्र विदुरजीके वचनोंको अविश्वसनीय-से समझकर उनकी अवहेलना करके जान-बूझकर अधर्मके ही पथका आश्रय ले रहे हैं
anāptavaccāptatamasya vācaḥ suyodhano vidurasya avamatya | sutasya rājā dhṛtarāṣṭraḥ priyeṣī sambudhyamāno viśate 'dharmam eva ||
Sañjaya nói: Xem lời của Vidura—vị mưu thần đáng tin cậy bậc nhất—như thể không đáng tin, Suyodhana khinh miệt mà gạt bỏ. Còn vua Dhṛtarāṣṭra, vì luyến ái con mình, đã biết rõ mà vẫn cố ý bước vào con đường adharma.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even clear, trustworthy counsel fails when pride and attachment dominate. The verse highlights how contempt for wise advice (Vidura) and parental partiality (Dhṛtarāṣṭra’s fondness for his son) can lead a person to choose adharma knowingly, making moral failure a matter of will rather than ignorance.
Sañjaya reports that Duryodhana (Suyodhana) dismisses Vidura’s reliable words as if they were untrustworthy. Dhṛtarāṣṭra, though aware of the moral stakes, sides with what pleases his son and thus deliberately proceeds along the unrighteous course that drives the conflict toward war.