Shloka 1
अपन प्रा बछ। अ--क्ाजज चतुर्विशो$ध्याय: संजयका युधिष्ठिरको उनके प्रश्नोंका उत्तर देते हुए उन्हें राजा धृतराष्ट्रका संदेश सुनानेकी प्रतिज्ञा करना सयजय उवाच यथा5त्थ मे पाण्डव तत् तथैव कुरून् कुरुश्रेष्ठ जनं च पृच्छसि । अनामयास्तात मनस्विनस्ते कुरुश्रेष्ठान् पृच्छसि पार्थ यांस्त्वम्,संजय बोला--कुरुश्रेष्ठ पाण्डुनन्दन! आपने मुझसे जो कुछ कहा है, वह बिलकुल ठीक है। कौरवों तथा अन्य लोगोंके विषयमें आप जो कुछ पूछ रहे हैं, वह बताता हूँ, सुनिये। तात! कुन्तीनन्दन! आपने जिन श्रेष्ठ कुरुवंशियोंके कुशल-समाचार पूछे हैं, वे सभी मनस्वी पुरुष स्वस्थ और सानन्द हैं
sañjaya uvāca | yathāttha me pāṇḍava tat tathaiva kurūn kuruśreṣṭha janaṃ ca pṛcchasi | anāmayās tāta manasvinaḥ te kuruśreṣṭhān pṛcchasi pārtha yāṃs tvam ||
Sañjaya nói: “Hỡi Pāṇḍava, bậc ưu tú nhất trong dòng Kuru, điều ngài nói với ta quả đúng như vậy. Ngài hỏi về người Kuru và cả dân chúng; ta sẽ thưa rõ, xin hãy nghe. Này con trẻ, hỡi Pārtha—những bậc Kuru hiển quý mà ngài hỏi thăm đều không bệnh tật, tinh thần cao vời và an ổn.”
सयजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic conduct in speech and governance: a responsible messenger answers truthfully and begins with auspicious welfare (anāmayatva) and steadiness of mind (manasvitva), emphasizing that ethical communication includes clarity, truthfulness, and concern for others’ well-being.
Sañjaya responds to Yudhiṣṭhira’s questions about the condition of the Kuru elders and others. He affirms that Yudhiṣṭhira’s inquiry is appropriate and reports that those eminent Kurus are healthy and in good spirits, setting the tone for conveying Dhṛtarāṣṭra’s message and the unfolding diplomacy before war.