Shloka 7
Ambā’s Vow of Tapas after Paraśurāma’s Assessment (अम्बाया तपोव्रतनिश्चयः)
कृतो यत्नो महादेवस्तपसा55राधितो मया । कन्या भूत्वा पुमान् भावी इति चोक्तोडस्मि शम्भुना,तब राजा ट्रुपद नगरको लौट गये और अपनी पत्नीसे इस प्रकार बोले--*देवि! मैंने बड़ा प्रयत्न किया। तपस्याके द्वारा महादेवजीकी आराधना की। तब भगवान् शंकरने प्रसन्न होकर कहा--पहले तुम्हें पुत्री होगी; फिर वही पुत्रके रूपमें परिणत हो जायगी। मैंने बार- बार केवल पुत्रके लिये याचना की; परंतु भगवान् शिवने इसे दैवका विधान बताया है और कहा--“यह बदल नहीं सकता। जो कहा गया है, वही होगा'
kṛto yatno mahādevas tapasā rādhito mayā | kanyā bhūtvā pumān bhāvī iti cokto 'smi śambhunā ||
Bhīṣma nói: “Ta đã dốc hết mọi nỗ lực, lấy khổ hạnh mà thờ phụng Mahādeva. Chính Śambhu đã bảo ta: ‘Trước hết sẽ sinh một con gái, rồi về sau nàng sẽ trở thành nam nhân.’ Dẫu ta nhiều lần chỉ khẩn cầu một người con trai, Śiva vẫn tuyên rằng đó là mệnh lệnh cố định của định mệnh—không thể đổi thay—và phán: ‘Điều đã nói ra ắt sẽ ứng nghiệm.’”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even intense effort and devotion may culminate in an outcome shaped by daiva (destiny); the ethical stance implied is acceptance of what is divinely ordained when it is declared unalterable, rather than insisting that personal preference must prevail.
Bhīṣma recounts that he performed austerities to propitiate Śiva and sought a son, but Śiva granted a specific boon: a daughter would be born who would later become male—an event presented as fixed by destiny and therefore not subject to change.