Shloka 32
भीष्मस्वप्न-स्मृत्युपाख्यानम् | Bhīṣma’s Dream-Linked Recollection of the Paraśurāma Combat
कोअन्यस्तमुत्सहेज्जेतुमुद्यतेषुं महीपति: । साहं भीष्मविनाशाय तपस्तप्स्ये सुदारुणम्,राजन्! तब साध्वी अम्बाने हाथ जोड़कर गंगाजीसे कहा--“चारुलोचने! भीष्मने युद्धमें परशुरामजीको परास्त कर दिया; फिर दूसरा कौन ऐसा राजा है, जो धनुष-बाण लेकर खड़े हुए भीष्मको युद्धमें परास्त कर सके? अतः मैं भीष्मके विनाशके लिये अत्यन्त कठोर तपस्या कर रही हूँ
ko 'nyas tam utsahej jetum udyateṣuṁ mahīpatiḥ | sāhaṁ bhīṣma-vināśāya tapas tapsye sudāruṇam, rājan ||
“Còn ai trong hàng vua chúa dám đánh bại ông—Bhīṣma—khi ông đứng đó, cung đã giương và tên đã sẵn? Vì thế, tâu Đại vương, con sẽ thực hành khổ hạnh vô cùng khắc nghiệt để Bhīṣma bị diệt vong.”
राम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the perceived invincibility of a dharma-bound warrior (Bhīṣma) in open combat and shows how, when direct force seems futile, a character turns to tapas (austerity) as an alternative means—raising ethical tension between personal vengeance and the moral weight of destroying a revered elder.
The speaker declares that no king can defeat Bhīṣma when he is battle-ready; therefore the speaker resolves to undertake extremely severe austerities with the aim of bringing about Bhīṣma’s downfall.