Shloka 5
Bhīṣma–Jāmadagnya-saṃvādaḥ
Bhishma’s account of the encounter with Rāma Jāmadagnya
ततः शक्ति प्राहिणोद् घोररूपा- मस्त्रे रुद्धे जामदग्न्यो महात्मा । कालोत्सृष्टां प्रजवबलितामिवोल्कां संदीप्ताग्रां तेजसा व्याप्प लोकम्,इस प्रकार अपने अस्त्रोंका अवरोध होनेपर जमदग्निनन्दन महात्मा परशुरामने कालकी छोड़ी हुई प्रज्वलित उल्काके समान एक भयंकर शक्ति छोड़ी, जिसका अग्रभाग उद्दीप्त हो रहा था। वह शक्ति अपने तेजसे सम्पूर्ण लोकको व्याप्त किये हुए थी
tataḥ śaktiṃ prāhiṇod ghorarūpām astre ruddhe jāmadagnyo mahātmā | kālotsṛṣṭāṃ prajavabalitām ivolkāṃ saṃdīptāgrāṃ tejasā vyāpya lokam ||
Rồi khi các phi tiễn của ông bị ngăn chặn, bậc đại hồn Jāmadagnya (Paraśurāma) phóng ra một śakti ghê rợn. Nó bừng cháy như một thiên thạch do Thời Gian tự tay thả xuống, bị sức mạnh không gì cưỡng nổi thúc đẩy; mũi lửa rực sáng, và ánh uy quang của nó tưởng như trùm khắp cõi đời.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension in warfare: when one’s weapons are obstructed, anger can escalate to overwhelming force. The meteor-like, Time-released imagery warns that unrestrained power can become world-consuming, implying the need for dharmic restraint even in justified combat.
Bhīṣma narrates that Paraśurāma, finding his astra countered, hurls a terrifying śakti (spear-weapon). It appears like a blazing meteor released by Kāla, its radiance spreading as though it fills the entire world.