ततो<पश्यं जामदग्न्यं रथमध्ये व्यवस्थितम् । सर्वायुधवरे श्रीमत्यद्भुतोपमदर्शने,उस समय मैंने देखा, जमदग्निनन्दन परशुराम सम्पूर्ण श्रेष्ठ आयुधोंसे सुशोभित, तेजस्वी एवं अद्भुत दिखायी देनेवाले रथमें बैठे हैं
tato 'paśyaṁ jāmadagnyaṁ ratha-madhye vyavasthitam | sarvāyudha-vare śrīmaty adbhutopama-darśane ||
Rồi ta thấy Jāmadagnya (Paraśurāma) đứng vững giữa chiến xa—rực rỡ, trang bị đủ mọi vũ khí thượng hạng, dung mạo kỳ vĩ không gì sánh được.
भीष्म उवाच
The verse underscores how extraordinary power and splendor, when aligned with dharma, functions as moral authority in a crisis: the warrior’s readiness and restraint-laden presence becomes a serious ethical signal, not mere display.
Bhīṣma narrates that he sees Paraśurāma (Jāmadagnya), radiant and fully armed, positioned in his chariot—marking the dramatic entrance of a formidable figure into the unfolding conflict.