Shloka 79
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
स्तूयमानो जयाशीर्भिनिष्क्रम्य गजसाह्वयात् । कुरुक्षेत्र रणक्षेत्रमुपायां भरतर्षभ,विजयसूचक आशीर्वादोंके साथ मेरी स्तुति की जा रही थी। भरतभूषण! उस अवस्थामें मैं हस्तिनापुरसे निकलकर कुरुक्षेत्रके समरांगणमें गया
stūyamāno jayāśīrbhir niṣkramya gajasāhvayāt | kurukṣetra-raṇakṣetram upāyāṁ bharatarṣabha ||
Bhīṣma nói: “Khi ta được ca tụng và tiễn đi cùng những lời chúc phúc báo trước chiến thắng, ta rời Gajasāhvaya (Hastināpura) và tiến đến Kurukṣetra, cánh đồng chiến trận. Hỡi dũng sĩ bậc nhất trong dòng Bharata, ta đã đi đến chiến địa như thế.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the solemn transition from courtly life to the battlefield: public praise and victory-blessings accompany a warrior’s departure, yet the ethical weight of entering a dharma-conflicted war remains implicit—honor and auspicious words do not erase the gravity of violence and duty.
Bhishma narrates that, amid eulogies and benedictions for victory, he left Hastināpura (called Gajasāhvaya) and went to Kurukṣetra, explicitly marking his setting out for the great war.