Shloka 2
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
काश्ये न काम गृह्नामि शस्त्र वै वरवर्णिनि । ऋते ब्रह्मविदां हेतो: किमनयत् करवाणि ते,भीष्मजी कहते हैं--राजन्! अम्बाके ऐसा कहनेपर कि प्रभो! भीष्मको मार डालिये। परशुरामजीने रो-रोकर बार-बार प्रेरणा देनेवाली उस कन्यासे इस प्रकार कहा--'सुन्दरी! काशिराजकुमारी! मैं अपनी प्रतिज्ञाके अनुसार किसी वेदवेत्ता ब्राह्मणको आवश्यकता हो तो उसीके लिये शस्त्र उठाता हूँ। वैसा कारण हुए बिना इच्छानुसार हथियार नहीं उठाता। अतः इस प्रतिज्ञाकी रक्षा करते हुए मैं तेरा दूसरा कौन-सा कार्य करूँ
kāśye na kāma gṛhṇāmi śastraṃ vai varavarṇini | ṛte brahmavidāṃ hetoḥ kim anyat karavāṇi te ||
“Hỡi thiếu nữ dung sắc cao quý, công chúa xứ Kāśī! Ta không cầm binh khí chỉ vì dục vọng riêng. Ngoài một duyên cớ gắn với việc hộ trì hay vì mục đích của bậc tri Brahman—những hiền triết thông Veda—ta không vung gươm giáo. Vậy, trong khi vẫn giữ trọn lời thệ nguyện, ta còn có thể làm việc gì khác để phụng sự nàng?”
भीष्म उवाच