Shloka 1
अम्बाया रामजामदग्न्यशरणगमनम्
Ambā Seeks Refuge with Rāma Jāmadagnya
अपन < बक। है २ >> सप्तसप्तत्याधिेकशततमो< ध्याय: अकृतव्रण और परशुरामजीकी अम्बासे बातचीत अकृतव्रण उवाच दुःखद्वयमिदं भद्गरे कतरस्य चिकीर्षसि । प्रतिकर्तव्यमबले तत् त्वं वत्से वदस्व मे,अकृतब्रणने कहा--भट्रे! तुम्हें दुःख देनेवाले दो कारण (भीष्म और शाल्व) उपस्थित हैं। वत्से! तुम इन दोनोंमेंसे किससे बदला लेनेकी इच्छा रखती हो? यह मुझे बताओ
Akṛtavraṇa uvāca: duḥkhadvayam idaṃ bhadre katarasya cikīrṣasi | pratikartavyam abale tat tvaṃ vatse vadasva me ||
Akṛtavraṇa nói: “Thưa phu nhân cao quý, trước mặt nàng có hai nguồn cơn gây khổ. Trong hai điều ấy, nàng muốn đòi lại lẽ công bằng từ phía nào? Hỡi đứa trẻ yếu đuối—hãy nói cho ta biết nàng định đối đáp với ai, để sự đáp trả được hướng cho đúng.”
अकृतव्रण उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical action as requiring clarity of aim: when wronged in multiple ways, one must discern the true object of grievance and choose a deliberate, proportionate response rather than acting from undirected anguish.
Akṛtavraṇa questions Ambā, who has been harmed through two connected causes (associated with Bhīṣma and Śālva). He asks her to specify which party she seeks to confront or take revenge upon, so that the next step can be decided.