Amba approaches the Paraśurāma context; Hotravāhana’s counsel and Akṛtavraṇa’s report (अम्बोपाख्यानम्—रामदर्शनप्रसङ्गः)
ततः कथान्ते राजर्षिमिहात्मा होत्रवाहन: । राम॑ श्रेष्ठ महर्षीणामपृच्छदकृतव्रणम्,बातचीत समाप्त होनेपर राजर्षि महात्मा होत्रवाहन-ने महर्षियोंमें श्रेष्ठ परशुरामजीके विषयमें अकृतव्रणसे पूछा--
tataḥ kathānte rājarṣir ihātmā hotravāhanaḥ | rāmaṃ śreṣṭhaṃ maharṣīṇām apṛcchad akṛtavraṇam ||
Khi cuộc chuyện trò đã dứt, vị vương hiền giả đại tâm Hotravāhana liền hỏi Akṛtavraṇa về Rāma (Paraśurāma), bậc đứng đầu trong hàng đại hiền triết—muốn biết về nhân vật mẫu mực ấy, người mà đời sống gắn liền với chính đạo và việc dùng quyền lực cho đúng phép.
होत्रवाहन उवाच
The verse highlights a dharmic method of learning: after a discussion concludes, a wise ruler seeks further clarity by respectfully questioning a qualified knower about an exemplary figure (Paraśurāma), implying that ethical understanding grows through disciplined inquiry and attention to models of conduct.
A prior conversation ends, and Hotravāhana transitions the dialogue by asking Akṛtavraṇa about Rāma/Paraśurāma, setting up the next portion of the account focused on Paraśurāma’s stature and deeds.