सेनापति-निर्णयः तथा पाण्डवसेनायाः कुरुक्षेत्रगमनम्
Decision on Command and the Pandavas’ March to Kurukshetra
गान्धार्या धृतराष्ट्रेण समक्ष मम भारत । एतत् ते कथितं राजन् यद् वृत्तं कुरुसंसदि,प्रजानाथ! अब तुम्हें भी जो उचित जान पड़े, वह करो। भारत! कौरवसभामें भीष्म, द्रोण, विदुर, गान्धारी तथा धृतराष्ट्रने मेरे सामने जो बातें कही थीं, वे सब आपको सुना दीं। राजन! यही वहाँका वृत्तान्त है
gāndhāryā dhṛtarāṣṭreṇa samakṣa mama bhārata | etat te kathitaṃ rājan yad vṛttaṃ kurusaṃsadi || prajānātha! adhunā tvam api yad ucitaṃ manyase tat kuru | bhārata! kauravasabhāyāṃ bhīṣma-droṇa-vidura-gāndhārī-dhṛtarāṣṭraiḥ mama samakṣaṃ yāḥ kathitāḥ kathāḥ, tāḥ sarvāḥ te śrāvitāḥ | rājan! eṣa evātra vṛttāntaḥ ||
Vāyu nói: “Hỡi Bhārata, trước mặt Gāndhārī và Dhṛtarāṣṭra, ta đã thuật lại cho ngài, hỡi đức vua, những gì đã diễn ra trong hội nghị Kuru. Hỡi chúa của muôn dân, nay chính ngài cũng hãy làm theo điều ngài cho là đúng. Hỡi Bhārata, ta đã kể cho ngài trọn vẹn mọi lời mà Bhīṣma, Droṇa, Vidura, Gāndhārī và Dhṛtarāṣṭra đã nói trước mặt ta trong triều đình Kaurava. Hỡi đức vua, đó là toàn bộ bản tường thuật về những gì đã xảy ra ở nơi ấy.”
वायुदेव उवाच
Even after hearing authoritative counsel and a full report of events, the ruler must exercise personal moral judgment—doing what is ‘ucita’ (proper) rather than hiding behind others’ words.
Vāyu concludes his report, stating that he has relayed to the addressed king/descendant of Bharata everything said in the Kaurava/Kuru assembly by key elders and advisors (Bhīṣma, Droṇa, Vidura, Gāndhārī, Dhṛtarāṣṭra), and urges him to act as he deems right.