Shloka 14
उद्योगपर्व (अध्याय १२९) — केशवस्य वैभवप्रदर्शनम् / Krishna’s Theophanic Display in the Kuru Assembly
ऐसा कहकर वीर सात्यकिने सभामें प्रवेश किया, मानो सिंह पर्वतकी कन्दरामें घुस रहा हो। वहाँ जाकर उन्होंने महात्मा केशवसे कौरवोंका अभिप्राय बताया। फिर धृतराष्टर और विदुरको भी इसकी सूचना दी ।। तेषामेतमभिप्रायमाचचक्षे स्मयन्निव | धर्मादर्थाच्च कामाच्च कर्म साधुविगर्हितम्
teṣām etam abhiprāyam ācacakṣe smayann iva | dharmād arthāc ca kāmāc ca karma sādhu-vigarhītam ||
Như thể thoáng mỉm cười đầy ẩn ý, ông bày tỏ cho họ biết chính ý định ấy: một hành động bị người hiền lương chê trách, vì đã lệch khỏi dharma, khỏi lợi ích chính đáng, và khỏi dục vọng hợp lẽ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
An action that departs from dharma, artha, and kāma—i.e., from righteous duty, rightful statecraft/prosperity, and legitimate desire—is judged blameworthy by the virtuous. The verse frames political intent as ethically accountable, not merely strategic.
Sātyaki enters the royal assembly and reports to Keśava (Kṛṣṇa), and also informs Dhṛtarāṣṭra and Vidura, about the Kauravas’ underlying intention—portrayed as a morally censured course of action.