न युद्धे तात कल्याणं न धर्मार्थों कुतः सुखम् । न चापि विजयो नित्यं मा युद्धे चेत आधिथा:,'तात! युद्ध करनेमें कल्याण नहीं है। उससे धर्म और अर्थकी भी प्राप्ति नहीं हो सकती, फिर सुख तो मिल ही कैसे सकता है? युद्धमें सदा विजय ही हो, यह भी निश्चित नहीं है; अत: उसमें मन न लगाओ
na yuddhe tāta kalyāṇaṃ na dharmārtho kutaḥ sukham | na cāpi vijayo nityaṃ mā yuddhe ceta ādhithāḥ ||
Vaiśampāyana nói: “Con ơi, trong chiến tranh không có điều lành chân thật. Từ đó, chẳng thể chắc chắn đạt được dharma hay lợi lộc—thì hạnh phúc lấy đâu mà sinh? Chiến thắng nơi chiến trận cũng không bao giờ bảo đảm. Vì vậy, đừng đặt lòng mình vào chiến tranh.”
वैशम्पायन उवाच
War is not a dependable means to attain welfare: it endangers dharma, does not guarantee artha, cannot yield stable sukha, and even victory is uncertain; therefore one should not be mentally committed to war.
In the Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Vaiśampāyana narrates counsel that discourages embracing war, stressing its moral and practical uncertainty as tensions move toward the Kurukṣetra conflict.