Shloka 1
Haryaśva’s Agreement with Gālava and the Birth of Vasumanā
Nārada’s narration
अपना छा अर: पञ्चदशाधिकशततमो< ध्याय: राजा ययातिका गालवको अपनी कन्या देना और गालवका उसे लेकर अयोध्यानरेशके यहाँ जाना नारद उवाच एवमुक्त: सुपर्णेन तथ्यं वचनमुत्तमम् । विमृश्यावहितो राजा निनश्चित्य च पुन: पुन:,नारदजी कहते हैं--गरुड़ने जब इस प्रकार यथार्थ और उत्तम बात कही, तब सहस्रों यज्ञोंका अनुष्ठान करनेवाले, दाता, दानपति, प्रभावशाली तथा राजोचित तेजसे प्रकाशित होनेवाले सम्पूर्ण नरेशोंके स्वामी महाराज ययातिने सावधानीके साथ बारंबार विचार करके एक निश्चयपर पहुँचकर इस प्रकार कहा
nārada uvāca | evam uktaḥ suparṇena tathyaṃ vacanam uttamam | vimṛśyāvahito rājā niścitya ca punaḥ punaḥ |
Nārada nói: Khi Garuḍa đã thốt ra những lời vừa chân thật vừa cao quý như thế, nhà vua, chăm chú và điềm tĩnh, suy xét cẩn trọng hết lần này đến lần khác, rồi đi đến một quyết định vững chắc.
नारद उवाच
Educational Q&A
A dharmic ruler does not act impulsively: he listens to truthful counsel, reflects with mindfulness, and decides only after repeated deliberation aimed at what is best (uttama) and true (tathya).
After Garuḍa (Suparṇa) speaks, the king—understood in this chapter’s context as Yayāti—pauses to consider the counsel carefully and repeatedly, and then reaches a settled decision that will guide the next action in the episode.