Shloka 3
धन-निरुक्ति तथा गालवस्य गुरुदक्षिणा-प्रसङ्गः
Etymology of Wealth and the Gurudakṣiṇā Predicament of Gālava
गरुड़ने उसे प्रणाम किया और गालवने उसका आदर-सम्मान किया। तदनन्तर उसने भी उन दोनोंका स्वागत करके उन्हें आसनपर बैठनेके लिये कहा। उसकी आज्ञा पाकर वे दोनों वहाँ आसनपर बैठ गये ।। सिद्धमन्नं तया दत्तं बलिमन्त्रोपबृंहितम् । भुक््त्वा तृप्तावुभौ भूमौ सुप्ती तावनुमोहितौ,तपस्विनीने उन्हें बलिवैश्वदेवसे बचा हुआ अभिमन्त्रित सिद्धान्न अर्पण किया। उसे खाकर वे दोनों तृप्त हो गये और भूमिपर ही सो गये। तत्पश्चात् निद्राने उन्हें अचेत कर दिया
siddham annaṃ tayā dattaṃ balimantropabṛṃhitam | bhuktvā tṛptāv ubhau bhūmau suptī tāv anumohitau ||
Garuḍa đảnh lễ nàng, còn Gālava cũng kính trọng tôn vinh nàng. Rồi nàng lại đón tiếp cả hai và bảo họ ngồi lên chỗ đã dọn. Vâng theo lời ấy, cả hai ngồi xuống. Nữ tu khổ hạnh dâng cho họ cơm chín đã được chú nguyện bằng thần chú—phần còn lại của lễ cúng bali và vaiśvadeva. Ăn xong, cả hai đều no thỏa, nằm ngủ ngay trên đất; chẳng bao lâu giấc ngủ phủ xuống khiến họ mê man bất tỉnh.
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage highlights gṛhastha-dharma and tapas: food offered after bali and vaiśvadeva, sanctified by mantra, becomes an ethically charged act of hospitality. Accepting such hospitality brings calm and vulnerability, reminding that strength is not only physical—ritual order, restraint, and dharmic conduct also govern outcomes.
After being welcomed, Garuḍa and Gālava are served consecrated cooked food by an ascetic woman. They eat, feel fully satisfied, lie down on the ground, and then fall into a deep sleep that renders them unconscious.