Shloka 35
राजधर्मः—प्रमादवर्जनं, दण्डनीतिः, दुर्बलरक्षणम्
Royal Dharma: Vigilance, Just Punishment, Protection of the Vulnerable
पापमाचरतो यत्र कर्मणा व्याहृतेन वा | प्रियस्यापि न मृष्येत स राज्ञो धर्म उच्यते,प्रिय-से-प्रिय व्यक्ति भी यदि क्रिया अथवा वाणीद्वारा पाप करे तो राजाको चाहिये कि उसे भी क्षमा न करे अर्थात् उसे भी यथायोग्य दण्ड दे। जो ऐसा बर्ताव है, वह राजाका धर्म कहलाता है
pāpam ācarato yatra karmaṇā vyāhṛtena vā | priyasyāpi na mṛṣyeta sa rājño dharma ucyate ||
Ở đâu có người phạm điều ác—dù bằng hành vi hay lời nói—nhà vua cũng không được bỏ qua, cho dẫu kẻ ấy là người thân yêu. Sự không dung thứ tội lỗi một cách công minh như vậy được gọi là dharma của bậc quân vương.
उतथ्य उवाच
Educational Q&A
A king’s dharma is impartial justice: wrongdoing must not be excused due to personal affection. Whether the offense is by deed or by speech, the ruler should not tolerate it and should apply appropriate correction/punishment.
Utathya is instructing on rāja-dharma (the duties of kingship), emphasizing that governance must rise above favoritism. The verse frames even a beloved person as accountable under the same standard of law and ethics.