Shloka 10
Yudhiṣṭhira’s Lament for Karṇa and Renunciation-Oriented Self-Assessment (शोक-प्रलापः / त्याग-प्रवृत्तिः)
आमिषे गृध्यमानानामशुभं वै शुनामिव | आमिषं चैव नो हीष्टमामिषस्य विवर्जनम्,जैसे मांसके लोभी कुत्तोंको अशुभकी प्राप्ति होती है, उसी प्रकार राज्यमें आसक्त हुए हमलोगोंको भी अनिष्ट प्राप्त हुआ है। अतः हमारे लिये मांस-तुल्य राज्यको पाना अभीष्ट नहीं है, उसका परित्याग ही अभीष्ट होना चाहिये
āmiṣe gṛdhyamānānām aśubhaṃ vai śunām iva | āmiṣaṃ caiva no hīṣṭam āmiṣasya vivarjanam ||
Yudhiṣṭhira nói: “Kẻ tham mồi thịt ắt gặp điều bất tường, như loài chó vậy. Cũng thế, chúng ta vì vướng mắc vào vương quyền mà chuốc lấy tai ương. Bởi vậy, đối với ta, đạt được một vương quốc—như miếng thịt—không phải điều đáng muốn; điều đáng muốn là từ bỏ ‘miếng thịt’ ấy, dứt bỏ lòng tham.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Craving for a tempting object (symbolized by meat) brings misfortune; therefore one should restrain desire and prefer renunciation over possessive attachment—especially regarding power and kingship.
In the Shanti Parva’s reflective aftermath of the war, Yudhiṣṭhira laments the ruin caused by attachment to sovereignty, comparing it to dogs’ greedy pursuit of meat, and declares that abandoning such desire is preferable to acquiring the kingdom.