Shloka 33
तदनन्तर वर्षा करनेवाले मेघके समान मनु पापा-चारियोंको शान्त करते और उन्हें अपने वर्णाश्रमोचित कर्मोमें लगाते हुए भूमण्डलपर चारों ओर घूमने लगे ।। एवं ये भूतिमिच्छेयु: पृथिव्यां मानवा: क्वचित् । कुर्यू राजानमेवाग्रे प्रजानुग्रहकारणात्,इस प्रकार जो मनुष्य वैभव-वृद्धिकी कामना रखते हों, उन्हें सबसे पहले इस भूमण्डलमें प्रजाजनोंपर अनुग्रह करनेके लिये कोई राजा अवश्य बना लेना चाहिये
tadanantaraṃ varṣā-karaṇavāle meghake samāna manuḥ pāpācārīṇo śāntaṃ kurvan tān sva-varṇāśramocita-karmasu niyojayan bhūmaṇḍale caturdiśaṃ paryaṭitum ārabdhaḥ || evaṃ ye bhūtim iccheyuḥ pṛthivyāṃ mānavāḥ kvacit | kuryur rājānam evāgre prajānugraha-kāraṇāt ||
Bhīṣma nói: Sau đó Manu—như đám mây mang mưa—đi khắp địa cầu bốn phương, làm yên những kẻ sống theo đường tội lỗi và đặt họ vào các bổn phận thích hợp với varna và āśrama của mình. Vì thế, ở bất cứ nơi nào trên đất này, nếu con người mong cầu phú quý và sự thịnh vượng tăng trưởng, thì trước hết phải lập một vị vua, cốt để ban ân cho thần dân và bảo đảm phúc lợi của họ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Prosperity and social well-being depend on establishing righteous kingship: a king is to restrain wrongdoing, restore people to their proper duties, and act for the protection and benefit of the subjects.
Bhishma describes Manu touring the earth like a life-giving cloud, calming sinful people and directing them toward varna- and ashrama-appropriate duties; he then generalizes that those seeking prosperity should first appoint a king to ensure the people’s welfare.