Shloka 6
Kṣātra-dharma as the Public Foundation of Dharma (क्षात्रधर्म-प्रशंसा)
निर्मयदि चाशुचौ क्रूरवृत्तौ हिंसात्मके त्यक्तधर्मस्ववृत्ते । हव्यं कव्यं यानि चान्यानि राजन् देयान्यदेयानि भवन्ति चास्मै,राजन! जो ब्राह्मण मर्यादाशून्य, अपवित्र, क्रूर स््वभाववाला, हिंसापरायण तथा अपने धर्म और सदाचारका परित्याग करनेवाला है, उसे हव्य-कव्य तथा दूसरे दान देना न देनेके ही बराबर है
nirmaryādi cāśucau krūravṛttau hiṁsātmake tyaktadharma-svavṛtte | havyaṁ kavyaṁ yāni cānyāni rājan deyānyadeyāni bhavanti cāsmai ||
Bhīṣma nói: “Tâu Đại vương, khi một bà-la-môn không biết tự chế, ô uế, hành vi tàn bạo, say mê bạo lực, lại từ bỏ chính pháp và sinh kế chân chánh của mình, thì mọi lễ vật—dù là havya (dâng chư thiên), kavya (dâng tổ tiên), hay bất cứ của bố thí nào khác—đối với người ấy cũng như thể tuyệt đối không nên cho. Bố thí cho kẻ như vậy không sinh quả báo tôn giáo chân thật.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma teaches that the spiritual value of giving depends on the worthiness and conduct of the recipient. If a brāhmaṇa has abandoned dharma—becoming impure, cruel, and violent—then even sacred offerings (havya and kavya) lose their intended religious efficacy when given to him.
In the Śānti Parva, Bhīṣma instructs King Yudhiṣṭhira on dharma after the war. Here he explains criteria for proper giving and ritual offerings, warning that gifts to a morally fallen brāhmaṇa are effectively equivalent to not giving.