Shloka 46
स्वं दैवतं ब्राह्मण: स्वेन नित्यं परान् वर्णानयजन्नैवमासीत् | अधरो वितान: संसृष्टो वैश्यो ब्राह्मणस्त्रिषु वर्णेषु यज्ञसृष्ट:,ब्राह्मण अपने कर्मोंद्वारा ही सदा दूसरे वर्णोके लिये अपने-अपने देवताके समान है; अतः वह दूसरे वर्णोका यज्ञ न करता हो, ऐसी बात नहीं है। जिस यज्ञमें वैश्य आचार्य आदिके रूपमें कार्य कर रहा हो, वह निकृष्ट माना गया है। विधाताने केवल ब्राह्मणको ही तीनों वर्णोंका यज्ञ करानेके लिये उत्पन्न किया है
Bhīṣma uvāca: svaṁ daivataṁ brāhmaṇaḥ svena nityaṁ parān varṇān ayajann evam āsīt | adharo vitānaḥ saṁsṛṣṭo vaiśyo brāhmaṇas triṣu varṇeṣu yajña-sṛṣṭaḥ |
Bhishma nói: Do những bổn phận được định sẵn của mình, Bà-la-môn luôn là như vị thần của các varṇa khác; vì vậy không thể nói rằng ông không cử hành lễ tế thay cho các varṇa ấy. Một yajña mà trong đó một Vaiśya bị pha lẫn vào vai trò chủ tế (như ācārya và tương tự) thì bị xem là kém. Đấng An Bài đã tạo ra Bà-la-môn chính để chủ trì các lễ tế cho ba varṇa.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse asserts a dharma-based hierarchy of ritual responsibility: the Brahmin, by his prescribed duties, functions as the religious authority for the other varṇas and is specifically appointed to conduct sacrifices on their behalf; rituals led by a Vaiśya in priestly roles are deemed inferior within this normative framework.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma is explaining to the listener the traditional allocation of sacrificial roles, emphasizing why Brahmins are regarded as the proper officiants for yajñas performed for the other social orders.