Shloka 56
विश्वामित्रस्य पौत्रस्तु रैभ्यपुत्रो महातपा:,महाराज! विश्वामित्रके पौत्र तथा रैभ्यके पुत्र महातेजस्वी परावसुने भरी सभामें आक्षेप करते हुए कहा--“राम! राजा ययातिके स्वर्गसे गिरनेके समय जो प्रतर्दन आदि सज्जन पुरुष यज्ञमें एकत्र हुए थे, क्या वे क्षत्रिय नहीं थे? तुम्हारी प्रतिज्ञा झूठी है। तुम व्यर्थ ही जनताकी सभामें डींग हाँका करते हो कि मैंने क्षत्रियोंका अन्त कर दिया। मैं तो समझता हूँ कि तुमने क्षत्रिय वीरोंके भयसे ही पर्वतकी शरण ली है। इस समय पृथ्वीपर सब ओर पुनः सैकड़ों क्षत्रिय भर गये हैं!
viśvāmitrasya pautras tu raibhyaputro mahātapāḥ | mahārāja viśvāmitrake pautra tathā raibhyake putra mahātejasvī parāvasune bhari sabhāyām ākṣepaṃ kurvan uvāca— “rāma! rājā yayāteḥ svargād bhraṃśamāne yāḥ pratardana-ādayaḥ sajjanapuruṣā yajñe samāgatāḥ, kiṃ te kṣatriyā na āsan? tava pratijñā mṛṣā. tvaṃ vṛthāiva janatāyāḥ sabhāyāṃ ḍīṅgaṃ hāṅkaroṣi— ‘mayā kṣatriyāṇām antaḥ kṛtaḥ’ iti. ahaṃ tu manye kṣatriyavīrabhayād eva tvaṃ parvataśaraṇaṃ gataḥ. idānīṃ pṛthivyāṃ sarvataḥ punaḥ śatāni kṣatriyāḥ saṃjātāḥ!”
Vāsudeva thưa: “Muôn tâu Đại vương! Một bậc đại khổ hạnh—Parāvasu, cháu của Viśvāmitra và con của Raibhya—đã quở trách Rāma giữa hội chúng mà nói rằng: ‘Rāma! Khi vua Yayāti rơi khỏi cõi trời, Pratardana và các bậc hiền thiện khác tụ hội trong lễ tế khi ấy, chẳng phải đều là Kṣatriya sao? Lời thệ của ngươi là giả. Ngươi khoe khoang vô ích trước dân chúng rằng: “Ta đã diệt tận Kṣatriya.” Ta cho rằng ngươi nương náu nơi núi non chỉ vì sợ các dũng sĩ Kṣatriya. Ngay lúc này, khắp bốn phương trên mặt đất, hàng trăm Kṣatriya lại đã sinh khởi!’”
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage critiques empty boasting and insists that vows and public claims must align with truth and observable reality. It also implies that violence claimed as total ‘extermination’ is neither sustainable nor a reliable basis for moral authority; ethical standing depends on सत्य (truth) and restraint, not on self-advertised feats.
Vāsudeva recounts how Parāvasu, in a public assembly, rebukes Rāma (Paraśurāma). He challenges Rāma’s claim of having ended the Kṣatriyas by citing Kṣatriyas present at Yayāti’s sacrifice (such as Pratardana) and argues that Kṣatriyas have reappeared everywhere, suggesting Rāma’s retreat to the mountains was driven by fear rather than victory.