Shloka 4
Rāma–Jāmadagnya-janma-kāraṇa and Kṣatra-kṣaya
Paraśurāma’s origins and the depletion/restoration of kṣatriya lineages
अग्ग्रं तप: समातिष्ठत् सहस्राक्षसमो भुवि । पुत्र लभेयमजितं त्रिलोकेश्वरमित्युत,वे इस भूतलपर सहसनेत्रधारी इन्द्रके समान पराक्रमी थे। उन्होंने यह सोचकर कि मैं एक ऐसा पुत्र प्राप्त करूँ, जो तीनों लोकोंका शासक होनेके साथ ही किसीसे पराजित न हो, उत्तम तपस्या आरम्भ की
agryaṃ tapaḥ samātiṣṭhat sahasrākṣa-samo bhuvi | putraṃ labheyam ajitaṃ trilokeśvaram ity uta ||
Ngài khởi tu khổ hạnh tối thượng trên cõi đất, oai lực sánh ngang Indra ngàn mắt. Với lời nguyện: “Ước gì ta được một người con—bất khả chiến bại và làm chúa tể ba cõi,” ngài bắt đầu cuộc đại khổ hạnh ấy, nung nấu chí cầu một người thừa tự vô địch, thống ngự thế gian.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intense discipline (tapas) is pursued to fulfill powerful desires; ethically, it invites reflection on the motives behind austerity—whether aimed at dharma and self-mastery or at dominance and invincibility.
Vayudeva describes a figure who begins supreme austerities on earth, comparable in might to Indra, with the explicit aim of obtaining a son who would be undefeated and rule the three worlds.