Shloka 9
अतिथिरुवाच अहमप्यत्र मुह्यामि ममाप्येष मनोरथ: । न च संनिश्चयं यामि बहुद्वारे त्रिविष्टपे,अतिथिने कहा--विप्रवर! मेरा भी ऐसा ही मनोरथ है। मैं भी आपकी ही भाँति श्रेष्ठ धर्मका आश्रय लेना चाहता हूँ, परंतु मुझे भी इस विषयमें मोह ही बना हुआ है। स्वर्गके अनेक द्वार (साधन) हैं, अतः किसका आश्रय लिया जाय? इसका निश्चय मैं भी नहीं कर पाता हूँ
atithir uvāca aham apy atra muhyāmi mamāpy eṣa manorathaḥ | na ca saṃniścayaṃ yāmi bahudvāre triviṣṭape ||
Vị khách nói: “Bậc Bà-la-môn tối thượng! Ta cũng mờ mịt trong việc này; ta cũng ôm ấp chính hoài vọng ấy. Như ông, ta muốn nương tựa nơi dharma tối thượng, nhưng mê lầm vẫn còn trói buộc. Cõi trời có nhiều cửa—nhiều phương tiện để đạt đến—nên ta cũng không thể quyết định chắc chắn phải chọn con đường nào.”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights moral and spiritual uncertainty: even a sincere seeker can be confused because dharma and the means to attain heaven are presented as many. It underscores the need for discernment (saṃniścaya) when multiple legitimate-seeming paths are available.
In a dialogue, the guest responds to the brāhmaṇa, admitting that he shares the same aspiration for the highest dharma but is equally perplexed. He points out that heaven has many ‘doors’ (methods), and he cannot decide which to adopt.