Shloka 4
धर्मद्वारबहुत्वविमर्शः — Reflection on the Many ‘Doors’ of Dharma (Śānti-parva 342)
नामश्रि: कीर्तितिस्तस्य केशवस्य महात्मन: । पृष्टवान् केशवं राजन् फाल्गुन: परवीरहा,नरेश्वर! जिन नामोंके द्वारा उन महात्मा केशवका कीर्तन किया जाता है, शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले अर्जुनने श्रीकृष्णसे उनके विषयमें इस प्रकार पूछा
nāmaśrīḥ kīrtitis tasya keśavasya mahātmanaḥ | pṛṣṭavān keśavaṃ rājan phālgunaḥ paravīrahā naraśvara |
Vaiśampāyana nói: “Tâu Đại vương, những danh xưng cát tường và tiếng tăm nhờ đó bậc đại hồn Keśava được tán dương—về những điều ấy, Phālguna (Arjuna), kẻ diệt các dũng tướng của địch, đã hỏi Keśava như sau, hỡi chúa tể loài người.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical-religious value of kīrtana—remembering and praising the great-souled Keśava through his auspicious names—presenting reverent inquiry as a legitimate path to understanding divine qualities.
In the frame narration, Vaiśampāyana addresses the king (Janamejaya) and introduces that Arjuna (Phālguna), famed as a destroyer of enemy champions, questioned Kṛṣṇa (Keśava) about the names and renown by which he is praised.