Shloka 23
सुवर्णष्ठीविनोपाख्यानम्
The Account of Suvarṇaṣṭhīvin
सूृंजयस्याथ राजर्षे: कस्मिंश्वित् कालपर्यये । जज्ञे पुत्रो महावीर्यस्तेजसा प्रज्वलन्निव,तदनन्तर किसी समय राजर्षि सृंजयके एक पुत्र हुआ, जो अपने तेजसे प्रज्वलित-सा हो रहा था। वह महान् बलशाली था
sṛñjayasya atha rājarṣeḥ kasmiṁścit kāla-paryaye | jajñe putro mahāvīryas tejasā prajvalann iva ||
Parvata nói: “Bấy giờ, hỡi bậc vương hiền, vào một khúc quanh của thời vận, Sṛñjaya sinh được một người con trai—đại dũng lực, rực cháy như thể tự phát quang bởi hào quang của chính mình. Chàng được ban cho sức mạnh phi thường.”
पर्वत उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how destiny unfolds through time (kāla-paryaya) and how royal lineages are marked by the emergence of exceptional individuals whose inner tejas and vīrya signal capacity for responsibility and dharmic action.
Parvata continues the account by stating that, after some time, King Sṛñjaya had a son who appeared radiant and exceptionally powerful, setting up the next developments in the lineage story.