Shloka 29
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
जिसका प्रकृतिसे सम्बन्ध हट गया है, ऐसे पुरुषसे मिलनेपर वह विमुक्तात्मा होता है। जो मोक्षधर्मसे युक्त है, उसका साथ करनेसे जीवको मोक्ष प्राप्त होता है ।। शुचिकर्मा शुचिश्वैव भवत्यमितदीप्तिमान् । विमलात्मा च भवति समेत्य विमलात्मना,जिसके आचार-विचार शुद्ध हैं, उससे मिलनेपर वह पवित्रकर्मा एवं पवित्र होता है। जिसका अन्तःकरण निर्मल है, उसके सम्पर्कमें जानेपर वह भी निर्मलात्मा और अमिततेजस्वी होता है
vasiṣṭha uvāca | yasya prakṛtyā sambandho vyapagataḥ, taṃ puruṣaṃ samāsādya sa vimuktātmā bhavati | yo mokṣadharmayuktaḥ, tasya saṅgāt jīvo mokṣam avāpnoti || śucikarmā śuciś caiva bhavaty amitadīptimān | vimalātmā ca bhavati sametya vimalātmanā ||
Vasiṣṭha nói: Khi gặp người mà mối ràng buộc với Prakṛti đã rơi rụng, tự ngã của ta cũng trở nên giải thoát. Nhờ gần gũi người an trú trong pháp của giải thoát, hữu tình mang thân đạt được sự giải phóng. Cũng vậy, do giao hội với người có hạnh kiểm thanh tịnh, ta trở nên thanh tịnh trong hành động và trong phẩm hạnh, rực sáng với quang huy vô lượng. Do tiếp xúc với người có nội tâm không vết nhơ, ta cũng trở nên trong sạch nơi linh hồn.
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Association shapes inner transformation: keeping company with a liberated, mokṣa-oriented, and pure-minded person helps loosen one’s bondage to prakṛti and cultivates purity, clarity, and ultimately liberation.
Vasiṣṭha is instructing his listener within the Śānti Parva’s mokṣa-oriented discourse, emphasizing the power of satsanga—contact with the liberated and the pure—as a practical means toward inner purification and release.