Shloka 33
Jarā-Mṛtyu-anatikrama: Janaka–Pañcaśikha-saṃvāda
Aging and Death Cannot Be Overstepped
न चायमपराधोअस्या हापराधो हायं मम । यो5हमत्राभवं सक्त: पराड्मुखमुपस्थित:,“किंतु यह इसका अपराध नहीं है, सारा अपराध मेरा ही है; जो कि मैं परमात्मासे विमुख होकर इसमें आसक्त हुआ स्थित रहा
na cāyam aparādho ’syāḥ, hāparādho hāyaṃ mama | yo ’ham atrābhavaṃ saktaḥ, parāṅmukham upasthitaḥ ||
Vasiṣṭha nói: “Điều này hoàn toàn không phải lỗi của nàng—lỗi trọn vẹn là ở ta. Chính ta đã ngoảnh mặt khỏi Đấng Tối Thượng mà ở lại đây, dính mắc và vướng buộc.”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse teaches ethical self-accountability: instead of blaming another, one should recognize one’s own inner lapse—turning away from the Supreme and becoming attached—as the true source of fault.
Vasiṣṭha speaks in a reflective, admonitory tone, absolving ‘her’ of blame and confessing that his own attachment and God-ward forgetfulness (being parāṅmukha) caused the situation.