Shloka 31
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
शयानं यान्तमासीने प्रवृत्तं विषयेषु च । शुभाशुभानि कर्माणि प्रपद्यन्ते नरं सदा,मनुष्य सोता हो, बैठा हो, चलता हो या विषय-भोगमें लगा हो, उसके शुभाशुभ कर्म सदा उसे प्राप्त होते रहते हैं
śayānaṃ yāntam āsīnaṃ pravṛttaṃ viṣayeṣu ca | śubhāśubhāni karmāṇi prapadyante naraṃ sadā ||
Parāśara nói: Dù một người đang nằm, đang ngồi, đang đi, hay đang mải mê trong các đối tượng giác quan, thì quả của nghiệp—lành và dữ—vẫn luôn luôn đến với người ấy.
पराशर उवाच
Educational Q&A
Karmic consequence is inescapable: a person continually accrues the fruits of both good and bad actions, regardless of whether one is resting, moving, or indulging in sense-enjoyments.
In the Śānti Parva’s didactic setting, Parāśara delivers an ethical instruction emphasizing that moral law operates continuously; ordinary states like sitting or walking do not interrupt the arrival of the results of one’s deeds.