Shloka 2
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
जनक उवाच कि श्रेय: का गतिर्ब्रह्मन् कि कृतं न विनश्यति । क्व गतो न निवर्तेत तन्मे ब्रूहि महामते,जनक बोले--ब्रह्मन! श्रेयका साधन क्या है? उत्तम गति कौन-सी है? कौन-सा कर्म नष्ट नहीं होता तथा कहाँ गया हुआ जीव फिर इस संसारमें नहीं लौटता है? महामते! मेरे इन प्रश्नोंका समाधान कीजिये
Janaka uvāca: kiṁ śreyaḥ? kā gatir brahman? kiṁ kṛtaṁ na vinaśyati? kva gato na nivarteta? tan me brūhi mahāmate.
Janaka nói: “Bạch Bà-la-môn, đâu là phương tiện chân thật để đạt đến điều thiện tối thượng? Đâu là đích đến tối thượng? Việc làm nào, một khi đã làm, thì không tiêu mất? Và đạt đến trạng thái nào thì không còn trở lại cõi đời này nữa? Ôi bậc đại trí, xin hãy nói cho ta rõ.”
जनक उवाच
Educational Q&A
The verse frames the central soteriological inquiry of the Śānti Parva: identifying śreyas (the highest good), the supreme gati (final goal), the kind of action whose fruit is imperishable, and the state of liberation from which there is no return to saṁsāra.
King Janaka, portrayed as a philosophically inclined ruler, respectfully questions a learned Brahmin-sage, seeking guidance on ultimate welfare, enduring merit, and the liberating destination beyond rebirth.