Shloka 43
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
न भूतं न भविष्यं च सर्वराजसु सूंजय । अन्यत्रौशीनराच्छैब्याद् राजर्षेरिन्द्रविक्रमात्,“सूृंजय! प्रजापति ब्रह्माने इन्द्रके तुल्य पराक्रमी उशीनरपुत्र राजा शिबिके सिवा सम्पूर्ण राजाओंमें भूत या भविष्यकालके दूसरे किसी राजाको ऐसा नहीं माना, जो शिबिका कार्यभार वहन कर सकता हो
na bhūtaṃ na bhaviṣyaṃ ca sarvarājasu sūṃjaya | anyatra auśīnarāc chaibyād rājarṣer indravi kramāt ||
Thần Vāyu nói: “Hỡi Sūṃjaya, giữa muôn vương giả, xưa kia không hề có, và mai sau cũng sẽ không có ai, ngoại trừ vị vua dòng Auśīnara—vua Śibi, người Śaibya—một bậc vương tiên có dũng lực như Indra, thật sự đủ sức gánh vác gánh nặng ấy.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse elevates King Śibi as an unmatched model of rājadharma: true kingship is measured not merely by power but by the capacity to shoulder extraordinary moral responsibility and self-sacrificial duty for the sake of righteousness.
Vāyu addresses Sūṃjaya and declares that among all kings across time, only King Śibi—renowned as Auśīnara/Śaibya and described as a rājarṣi with Indra-like prowess—was fit to bear the exceptional burden being discussed, thereby setting Śibi up as the supreme ethical exemplar.