Adhyāya 287 — Janaka’s Inquiry on Śreyas, Abhayadāna, and Asaṅga
Non-attachment
निरारम्भो5प्ययमिह यथालब्धोपजीवन: । पुण्य॑ पुण्येषु विमल॑ पापं पापेषु चाप्तुयात्
nirārambho 'py ayam iha yathālabdhopajīvanaḥ | puṇyaṃ puṇyeṣu vimalaṃ pāpaṃ pāpeṣu cāpnuyāt ||
Nārada nói: Dẫu là người không khởi sự việc mới, chỉ sống bằng những gì tình cờ có được ở đời này—nếu ở giữa người hiền đức thì đạt phước đức thanh tịnh; còn nếu giao du với kẻ ác thì trở thành kẻ đồng phần trong tội lỗi. Câu kệ nhấn mạnh rằng kết quả đạo đức không chỉ do hành vi riêng, mà còn do bầu khí đạo hạnh của những mối giao kết.
नारद उवाच
Moral and spiritual outcomes depend strongly on one’s company: even a personally non-initiating, minimally active person gains pure merit in the presence of the virtuous, and accrues sin by associating with the wicked.
In Śānti Parva’s instruction on dharma, Nārada delivers a didactic observation: he contrasts the results of keeping virtuous versus sinful company, using the example of a man who merely lives on what comes without initiating actions.