Shloka 13
Adhyāya 283: Varṇa-vṛtti, Nyāya-ārjana, and the Decline-and-Restoration of Dharma (वर्णवृत्तिः न्यायार्जनं च)
(महामुनि दधीचि भी उस यज्ञमण्डपमें उपस्थित थे। उन्होंने देखा कि देवता और दानव आदिका समाज तो खूब जुटा हुआ है; परंतु भगवान् शंकर दिखायी नहीं देते हैं। जान पड़ता है उनका आवाहन नहीं किया गया है। इससे उनके मनमें बड़ा दुःख हुआ।) उन सब देवताओंको वहाँ उपस्थित देख दधीचि क्रोधमें भर गये और बोले--'सज्जनो! जिसमें भगवान् शिवकी पूजा नहीं होती है, वह न यज्ञ है और न धर्म। यह यज्ञ भी भगवान् शिवके बिना यज्ञ कहनेयोग्य नहीं रहा। इसका आयोजन करनेवाले लोग वध और बन्धनकी किंनु मोहान्न पश्यन्ति विनाशं पर्युपस्थितम् । उपस्थित महाघोरं न बुध्यन्ति महाध्वरे,“इस महायज्ञमें अत्यन्त घोर विनाश उपस्थित होनेवाला है; किंतु मोहवश कोई देख नहीं रहे हैं-- समझ नहीं पाते हैं!
mohān na paśyanti vināśaṃ paryupasthitam | upasthitaṃ mahāghoraṃ na budhyante mahādhvare ||
Bị mê muội che lấp, họ không nhận ra sự hủy diệt đã kề cận. Trong đại tế lễ này, một tai ương ghê gớm đang đứng ngay trước mắt, vậy mà họ vẫn không hiểu. (Trong bối cảnh, Dadhīci thấy chư thần tụ hội nhưng Śiva không được thỉnh mời hay thờ phụng đúng phép; ông than rằng nghi lễ không có Śiva thì chẳng phải tế lễ, cũng chẳng phải dharma, và cảnh báo sự lãng quên ấy sẽ chiêu lấy diệt vong.)
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Ritual action (yajña) becomes ethically hollow when it ignores the rightful object of reverence and the principles of dharma; delusion (moha) prevents people from recognizing the consequences of such neglect, even when ruin is imminent.
Dadhīci observes a grand sacrificial assembly where gods and dānavas are present, but Śaṅkara (Śiva) has not been invoked or honored. Angered and grieved, he declares that a sacrifice without Śiva is not truly yajña or dharma and warns that a terrible destruction is about to befall the rite, though the participants, deluded, do not perceive it.