Shloka 173
Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
सर्वभूतोपघातश्न॒ फलभावे च संयम: । हमने सुना है कि यदि कर्ममें किसी प्रकारकी त्रुटि हो जानेके कारण वह गुणहीन हो जाय तो भी यदि वह निष्कामभावसे किया जा रहा है तो श्रेष्ठ ही है अर्थात् वह कल्याणकारी ही होता है। निष्कामभावसे किये जानेवाले कर्ममें यदि कुत्ते आदि अपवित्र पशुओंके द्वारा स्पर्श हो जानेसे कोई बाधा भी आ जाय तथापि वह कर्म नष्ट नहीं होता
sarvabhūtopaghātaś ca phalabhāve ca saṁyamaḥ |
Chūlādhāra dạy rằng phải tự chế, không làm tổn hại bất cứ sinh linh nào, và cũng phải giữ tâm kỷ luật trước dục vọng về kết quả. Dẫu một hành động vì sai sót mà trở nên khiếm khuyết bên ngoài, hay bị ngăn trở bởi sự ô uế tình cờ, nếu được làm với tâm vô cầu (không tham quả), nó vẫn có hiệu lực tinh thần và đem lại lợi ích. Vì thế, trong mọi việc, cần chế ngự tâm ham quả, đồng thời giữ bất hại đối với muôn loài.
चुलाधार उवाच
Educational Q&A
Restrain violence toward all beings and restrain the mind from craving the fruits of action; actions done without selfish desire remain beneficial even if outwardly imperfect.
In the Shanti Parva’s didactic dialogue, Chūlādhāra instructs the listener on ethical discipline, emphasizing non-injury and detachment from results as the measure of true merit in action.