Shloka 22
Adhyāya 222 — ब्रह्मस्थानप्राप्ति: मोक्षधर्मे समत्वव्रतम्
Attaining the Brahman-Station: The Vow of Equanimity in Mokṣadharma
स्वभावप्रेरिता: सर्वे निविशन्ते गुणा यदा । शुभाशुभास्तदा तत्र कस्य कि मानकारणम्,जब शुभ और अशुभ सभी प्रकारके गुण स्वभावकी ही प्रेरणासे प्राप्त होते हैं, तब किसीको भी उनपर अभिमान करनेका क्या कारण है?
svabhāva-preritāḥ sarve niviśante guṇā yadā | śubhāśubhās tadā tatra kasya kiṁ māna-kāraṇam ||
Prahlāda nói: “Khi mọi phẩm tính—dù lành hay dữ—đều đi vào chúng sinh dưới sức thúc đẩy của chính bản tính mình, thì còn cớ gì để ai tự hào về chúng?” Bởi vậy, công và lỗi phải được hiểu với lòng khiêm hạ, chứ không phải như vật sở hữu để tự tôn.
प्रह्माद उवाच
Educational Q&A
Since both good and bad traits arise under the prompting of one’s innate nature, claiming personal credit and taking pride in them is misguided; the verse urges humility and a reduction of ego around one’s qualities.
In Śānti Parva’s reflective instruction, Prahlāda speaks as a teacher, presenting a philosophical-ethical point: qualities manifest according to svabhāva, so one should not become arrogant about possessing ‘good’ qualities (nor despair as if wholly self-made by ‘bad’ ones).