Shloka 68
सत्येन चानिनिर्दहति स्वर्ग: सत्ये प्रतिष्ठित: । सत्यं यज्ञस्तपो वेदा: स्तोभा मन्त्रा: सरस्वती,सत्यसे ही आग जलती है तथा सत्यपर ही स्वर्गलोक प्रतिष्ठित है। यज्ञ, तप, वेद, स्तोभ, मन्त्र और सरस्वती--सब सत्यके ही स्वरूप हैं
satyena cāninirdahati svargaḥ satye pratiṣṭhitaḥ | satyaṃ yajñas tapo vedāḥ stobhā mantrāḥ sarasvatī |
“Nhờ chân thật mà cõi trời được thắp sáng và duy trì; chính thiên giới cũng đứng vững trên chân thật. Chân thật là tinh túy của tế lễ, khổ hạnh (tapas), các Veda, những bài tụng nghi lễ (stobha), các thần chú, và nữ thần Sarasvatī—mọi điều linh thiêng, rốt ráo đều là chân thật.”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Truth (satya) is presented as the foundational support of all sacred and ethical life: heaven is said to be sustained by truth, and sacrifice, austerity, Vedic knowledge, ritual chant, mantra, and even Sarasvatī (sacred speech/learning) are affirmed to be forms or expressions of truth.
In Śānti Parva’s didactic setting, a brāhmaṇa speaker delivers instruction emphasizing the supremacy of satya. The verse functions as a doctrinal assertion: it elevates truth as the ground of religious practice and cosmic order, linking ritual and learning back to moral integrity.