Shloka 1
मृत्यु-काल-प्रबोधनम् (Instruction on Mortality, Time, and Truth) — Mahābhārata, Śānti-parva 169
इस प्रकार श्रीमहाभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत आपद्धर्मपर्वमें पड़ुजगीताविषयक एक सौ सरसठवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ १६७ ॥/ ऑपन--माजल बछ। अल अष्ट षष्ट्यांधेिकशततमोब<& ध्याय: मित्र बनाने एवं न बनाने योग्य पुरुषोंके लक्षण तथा कृतघ्न गौतमकी कथाका आरम्भ युधिछिर उवाच पितामह महाप्राज्ञ कुरूणां प्रीतिवर्धन । प्रश्न॑ कज्चित् प्रवक्ष्यामि तन्मे व्याख्यातुमरहसि
Yudhiṣṭhira uvāca: Pitāmaha mahāprājña Kūrūṇāṁ prītivardhana, praśnaṁ kañcit pravakṣyāmi tan me vyākhyātum arhasi.
Yudhishthira thưa: “Bạch Tổ phụ, bậc đại trí, người làm tăng thêm hòa khí và tình thân của dòng Kuru— con xin nêu thêm một câu hỏi nữa. Xin Người hoan hỷ giảng giải cho con.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse models dharmic learning: a ruler approaches a venerable authority with humility and a clear request for explanation, emphasizing that ethical knowledge is sought through respectful inquiry and careful exposition.
Within the Śānti Parva’s instruction-setting, Yudhishthira addresses Bhīṣma as the wise elder of the Kurus and introduces a new line of questioning, leading into discussion on discerning whom to befriend and whom to avoid (and related moral exempla).