Shloka 13
यः पाप॑ कुरुते राजा काममोहबलात्कृतः । प्रत्यासन्नस्य तस्यर्षे कि स्थात् पापप्रणाशनम्,“महर्षे! यदि कोई राजा काम और मोहके वशीभूत होकर पाप कर बैठे, किंतु फिर उसे पश्चात्ताप होने लगे तो उसके उस पापको दूर करनेके लिये कौन-सा प्रायश्ित्त है?
yaḥ pāpaṃ karute rājā kāma-moha-balāt kṛtaḥ | pratyāsannasya tasyarṣe kiṃ syāt pāpa-praṇāśanam ||
Bhīṣma nói: “Bạch hiền giả, nếu một vị vua bị sức mạnh của dục vọng và mê lầm chế ngự mà phạm tội, nhưng rồi về sau trong lòng khởi lên sự hối hận, thì có phương cách sám hối nào có thể diệt trừ tội ấy chăng?”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even when wrongdoing is driven by desire and delusion, the text frames moral recovery through prāyaścitta (expiation) grounded in remorse and a return to dharma, emphasizing accountability in kingship.
In the Śānti Parva’s dharma-discourse, Bhīṣma raises a question to a sage about what expiatory measure can remove a king’s sin when the king later becomes repentant.