Shloka 22
भীমेन युधिष्ठिरस्य त्यागवृत्तेः प्रतिषेधः
Bhīma’s Rebuttal of Yudhiṣṭhira’s Renunciatory Inclination
शक््यं पुनररण्येषु सुखमेकेन जीवितुम् । अबिक्षता पुत्रपौत्रान् देवर्षीनतिथीन् पितृन्,जो पुत्रों और पौत्रोंके पालनमें असमर्थ हो, देवताओं, ऋषियों तथा पितरोंको तृप्त न कर सकता हो और अतिथियोंको भोजन देनेकी भी शक्ति न रखता हो, ऐसा मनुष्य ही अकेला जंगलोंमें रहकर सुखसे जीवन बिता सकता है (आप-जैसे शक्तिशाली पुरुषोंका यह काम नहीं है)
śakyaṃ punar araṇyeṣu sukham ekena jīvitum | abikṣatā putrapautrān devarṣīn atithīn pitṝn |
Bhīma nói: “Sống một mình trong rừng mà an nhàn thì quả là có thể—nhưng chỉ dành cho kẻ bất lực trong việc nuôi con cháu, không thể làm thỏa lòng chư thiên, các bậc hiền triết và tổ tiên, lại không đủ phương tiện đãi khách. Với một người có năng lực và sức mạnh như ngài, đời sống cô độc nơi rừng thẳm không phải là con đường thích đáng.”
भीम उवाच
Educational Q&A
Solitary renunciation is not praised as an escape from obligations; a capable person should uphold gṛhastha-dharma—supporting dependents and honoring gods, sages, ancestors, and guests—rather than abandoning these duties for forest life.
Bhīma argues against the idea of living alone in the forest, stating that such a life suits only someone unable to fulfill household responsibilities; he implies that a strong, competent person should remain engaged in duty and social-religious obligations.