Nakula’s Engagement with Citra-sena and Karṇa’s Sons; Śalya Re-stabilizes the Kaurava Host
गजानीकं महाराज वध्यमानं महात्मभि: । व्यदीर्यत दिश: सर्वा वातनुन्ना घना इव,महाराज! वायुके वेगसे छिन्न-भिन्न हुए बादलोंके समान महामनस्वी वीरोंके बाणोंसे घायल हुई गजसेना सम्पूर्ण दिशाओंमें विदीर्ण हो रही थी
gajānīkaṃ mahārāja vadhyamānaṃ mahātmabhiḥ | vyadīryata diśaḥ sarvā vātanunnā ghanā iva ||
Sañjaya thưa: Tâu Đại vương, đội tượng binh bị những dũng sĩ đại tâm đánh gục đã tan tác về mọi phía—như mây bị gió cuốn, xé nát bởi sức gió dữ.
संजय उवाच
The verse highlights the fragility of even formidable worldly power (an elephant-corps) under the momentum of violence and fate in war, suggesting that pride in strength and formations is unstable when confronted by determined force.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the elephant division is being heavily attacked by mighty warriors and is breaking apart in all directions, compared to clouds scattered and torn by strong winds.