Shloka 7
Gadāyuddhe Kṛṣṇopadeśaḥ (Kṛṣṇa’s Counsel in the Mace-Duel) — Śalya-parva 57
इस प्रकार चलते हुए उस अत्यन्त भयंकर घमासान युद्धमें लड़ते-लड़ते वे दोनों शत्रुदमन वीर बहुत थक गये ।। तौ मुहूर्त समाश्वस्य पुनरेव परंतपौ । सम्प्रहारयतां चित्रे सम्प्रगृह्म गदे शुभे,फिर उन दोनोंने दो घड़ीतक विश्राम किया। इसके बाद शत्रुओंको संताप देनेवाले वे दोनों योद्धा फिर विचित्र एवं सुन्दर गदाएँ हाथमें लेकर एक-दूसरेपर प्रहार करने लगे
sañjaya uvāca | tau muhūrtaṃ samāśvasya punar eva parantapau | samprahārayatāṃ citre sampṛgṛhya gade śubhe ||
Cứ thế, trong cuộc chiến hỗn chiến vô cùng kinh hoàng ấy, hai dũng sĩ khuất phục quân thù đánh nhau đến kiệt sức. Rồi họ dừng lại chốc lát để lấy lại hơi thở; sau đó, hai kẻ khiến địch thủ phải rúng động lại cầm những cây chùy rực rỡ, hoa văn lạ mắt, và tiếp tục giáng đòn vào nhau.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined endurance in kṣatriya combat: even the fiercest warriors must pause to recover, yet they return to their duty with unwavering resolve. It implicitly points to human limitation balanced by steadfast commitment to one’s role in a larger, fated conflict.
Sañjaya describes two opposing champions in a mace-fight. After a brief rest to catch their breath, they grasp their ornate maces again and resume exchanging blows, continuing the intense duel.